مدارا

شاید اگر به جناب مسلم ابن عقیل فرصتی داده میشد تا قبل از شهادت در نامه ای اوضاع کوفه را برای امام آزادگان و فرزند مرتضی توصیف کند،اولین جمله ای که مینوشت همان سخن ابن کوا به معاویه در عصر خلافتش بود. آنجا که وقتی از او خواست مردم ایالات مختلف تحت حکومتش را به او بشناساند گفت:و اما مردم کوفه،مردمی هستند که یکباره در کاری درمی آیند و اندکی بعد دسته دسته خود را از آن به کنار میکشند.پیش از همه اینها اما، امیر بیان و فرمانده سپاه سخن، علی ابن ابیطالب در بیانی روشن و توصیفی عمیق گرفتاری خود با آنان را در سه چیز خلاصه کرد:کرهایی صاحب گوش،لال هایی زبان دراز و کورانی داری چشم.وقتی درنگ کوفیان را در جنگ با معاویه مشاهده نمود زبان به سرزنش گشود که:زشت بادید و از اندوه بیرون نیایید اگر آماج بلایید....اگر در تابستان شما را بخوانم،گویید:هوا سخت گرم است مهلتی ده تا گرما کمتر شود.اگر در زمستان فرمان دهم،گویید سخت سرد است،فرصتی ده تا سرما از بلاد ما به در شود.شما که از گرما و سرما چنین می گریزید،با شمشیر آخته کجا می ستییزید؟ مردم کوفه در دوره ای که از آن سخن می گوییم، هنگامی کاری را به پایان می بردند ک مدارا...